22.15
Bugün karar verdim ki askerlik insanın koyun yerine koyulduğu yegâne yerdir; ama bir noktada hak vermemek elde değil bu sisteme. Sonuçta 500 insanı bir arada tutabilmek ve aynı saniye içinde aynı hareketleri yaptırmak için insanı koyun haline sokmak gerekiyor.
Sabah saat 05.00’da kalktık ve o saatten beri neredeyse hiç oturma fırsatı bulamadım, zaten ne oturacak bir zaman ya da oturabileceğim yer var. Ayak topuklarım ciddi bir şekilde canımı acıtıyor ve ayrıca belimde sızlıyor; ama galiba sadece ben değilim bu halde olan.
Sabahtan bu yana tam olarak 6 defa içtima alındı her 2 saatte bir sayılıyoruz desem yeridirJ. 3 saatlik bir eğitim ve toplamda 7 saat süren içtima, elbette komutlar belli çök, kalk, rahat ve hazır ol; ama eminim bunlar sadece 2. gün olduğu içidir ilerleyen günlerde komutların biraz daha ağırlaşacağına eminim. Saat 16.00’dan beri hiç hız kesmeyen bir kar yağışı var Burdur’da. Artık sigara bile içmeye çıkmak istemiyorum, soğuk bir yandan yorarken, ayakta kalmak çok daha fazla yoruyor ve canımı yakıyor, neyse ki sadece 155 gün ya 460 gün askerlik yapanlara ne demeli Allah asıl onlara sabır versin, az değil 460 koca gün.
Şimdi gelelim bugünün asıl olayına, bugün öğrendik ki herkes Kıbrıs’a gidiyor, evet Burdur’a gelen neredeyse her askerin usta birliği Kıbrıs olacak. Hoş ilk katıldığımızda da fısıltılar vardı Kıbrıs konusunda ama yine de kesinleşince biraz moralim bozuldu açıkçası, sonuçta pek Kıbrıs taraftarı bir insan değilim ben ve şimdi de Kıbrıs’a gitmek zorundayım, neyse şimdilik daha fazla yazıp canımı sıkmak istemiyorum bu konu ile ilgili.
Diyorum ya çok yorgunum ama uyuyamıyorum henüz çünkü şuan asker gazinosunda kayıt belgelerini doldurmak için bekliyoruz ve daha ne kadar sürecek inan hiçbir fikrim yok halen. 25 gün daha çekilir mi bu eziyet bilmiyorum ama yapacak hiçbir şey yok.
Sevgilimi çok özlüyorum hem de çok çok özlüyorum biriciğimi; ama gidene değil kalana zor gelirmiş derler, sonuçta yavaş yavaşta olsa alışıyoruz birbirimize burada; ama hep aklımda sevgilim hep düşüncelerimde.
No comments:
Post a Comment