23.44
Ve işte güzel bir Cumartesi günü, yarım gün mesai vardı sadece, evet evet öğle yemeğinden sonra tatildi, yani koğuşa gidip ciddi ciddi yattık uyuduk:). Hoş bu sabah saat 05.00'da uyandırıldık ama olsun, sabah uyandığımda henüz kimse uyanmamıştı henüz, herkesten erken kalktım galiba bu erken kalkma bende alışkanlık yapmaya başladı, halbuki gecede 12'den önce pek yatmıyorum; ama demek ki yetiyor 5 saat uyku artık. Bu arada tüm bölüğün Kıbrıs'a gideceğini yazmıştım galiba, umarım Kıbrıs rahat olur; ama bu konuda ciddi şüphelerim var; ama yine de umut işte bakalım neler çıkacak karşımıza Kıbrıs'ta. Burada Çavuşlar Kıbrıs ile pek olumlu şeyler söylemiyorlar açıkçası, bu yüzden içimde hem biraz korku hemde merak var diyebilirim; ama beni en çok üzen büyük ihtimalle koğuş arkadaşlarımdan ayrılacak olmam olacaktır; çünkü birbirimize alışmaya yeni yeni başlıyoruz, umarım 4 5 kişi ile aynı bölüğe düşerim gittiğimiz yerde. Sonuçta Kıbrıs'ta kaç birlik olabilir ki?
Bugün sabah sevgili arkadaşım Antalyalı Gökhan dünkü Fındık-fıstık muhabbetinden sonra biraz geç kalktı, tam koğuşça Gökhan'a takılırken Bursalı Mehmet kafasını usulca yatağından çıkardı, yani anlayacağın askerde öle önüne geleni yemeyeceksin:).
Bölük yarım gün eğitim yaptığı için bugün sadece öğlene kadar eğitim yaptık, hoş yarım gündü; ama yine de yerlerde sürünmeye başladığımız için olacak tam gün gibiydi; ama olsun yine de öğleden sonraki uyku bütün o yorgunluğu aldı gitti. Akşam yoklamasından sonra mangaca nefteleri diktik keplere, galiba her geçen gün biraz daha askere benziyoruz; çünkü ilk gün ne kemerimiz, ne palaskamız ne de neftemiz vardı, artık hepsi tamam sadece künyemiz kaldı o kadar, bir de şu üzerimize 5 beden büyük gelen elbiseler tam olsaydı daha güzel olacaktı. Herhalde usta birliğinde biraz daha adama döneriz; ama şimdilik bu kadar.
Sevgilimi çok özlüyorum, elbette sevdiğim herkesin yeri çok çok ayrı; ama derlerdi de inanmazdım yarin yeri farklı oluyormuş askerde, şu askerlik bir an önce bitse de dönsem evime, sevdiklerime. 148 gün kaldı sadece evet daha çok başındayım ama bitecek işte nasıl olsa, öyle de bitecek böylede bitecek. Burada zaman tek başınaysan geçmiyor, o yüzden hep beraber hareket ediyoruz genelde. Zaten sürekli muhabbet halindeyiz arkadaşlarla.
Yarın kalk 06.30 galiba hayatımda ilk defa altı buçukta kalkacağım için mutlu oluyorum:), elbette yarın hiç eğitim yok bu da mutluluğuma mutluluk katıyor. :) Ben askerliği sevmeye başladım galiba :):):).
Not: Ömer, Uğur, Gökhan
No comments:
Post a Comment